Mijn leven is aan mij voor bij gegaan,
Maar heb het met liefde voor mijn kinderen gedaan,
Heb bij de familie veel vernederingen moeten doorstaan,
En waar bleven zij met hun grote monden,
Omdat zij het beter konden?
Zij konden mij niet eens ,
Ik was al jong half wees.
En iedereen ging zich met ons bemoeien,
Mijn broers en zussen,
Daar kwam de hele wereld tussen
En nu je dan op leeftijd komt,
Nu raakt er veel verstomd.
Ik hoef geen tekst en uitleg meer te geven,
Want wat weet ik van een vroeger leven??
We hebben heel veel ups en downs gekend,
En ook heel veel vrolijkheid,
Wij werden met zeven kinderen verblijd,
Alles is gezond van lijf en leden,
En we leven zeker in het heden,
Omkijken doe ik niet,want dan komt er nieuw verdriet.
Mijn kind is weer op nieuw begonnen.
Maar hoe het verder moet gaan,
Met haar en de boy’s??
Wij hopen echt op wat moois.
Het staat niet in de sterren geschreven,
Ook dit hoort bij het leven,
En toch als ik het weer over mocht doen,
Ging het weer de zelfde kant uit,
Veertien was ik toen ik,toen ik verkering kreeg.
Net negentien werd ik de bruid,
Maar ik heb iedereen laten zien,hoe het moest,
En wat wij hebben bereikt,hoeven wij niemand voor te bedanken.
Ik heb een gezin en een man,,, en daar hou ik nu van….
Zeven schoonkinderen,en veertien kleinkinderen,
Wat kan mij nu nog verder hinderen???
Zo dit is mijn leven,,en hierbij laat ik het even….
Bea***