Plots helemaal doof.
Je voelt je verward,en er is ongeloof,
Maar toch hoor je nog zoveel.
Het zit in je hoofd,
Is dit dan doof.
Je luistert, hoor ik nog wat?
Dat is de verbeelding, die tot je spreekt.
Maar je wil het zo graag horen,
Vooral boven in je toren,
Maar iedereen zie je babbelen,
En dat steekt.
Je kan het niet meer volgen,in het geheel.
Je hoort van alles,maar niet het gepraat,
Het fluit,en zoveel herrie,in het apparaat.
En dan ook nog de onenigheid,
Om dat je elkaar niet meer begrijpt.
Je ogen worden je oren,
Dus daar ga je mee leren horen.
Je leert meer waarderen ,
Maar zijn dit de wegen van de Heren?
Het is moeilijk te aanvaarde,
Maar alles krijgt nu wel meer waarde.
Bea**