Het huis wat in jou gedachten staat,
Dat was in een hele mooie straat.
Maar als je nu gaat kijken,
Dan is het niet meer te vergelijken.
Heb je daar nu altijd gespeeld?
En onder de bomen je nooit verveeld.
Bergen bladeren sleepte we aan.
En overal kwam het vandaan.
Dat was dan ons huis, met alles er op.
En de wind die maakte alles kapot.
De kerk op de hoek,met trap,
Daar hebben we wat keet getrapt.
En vlakbij was het brede Spaarne,
Daar speelde we ook gaarne.
Bij de olie fabriek op de tonnen met teer.
En dat spul deed altijd zeer.
De wijn opslag was ook zo,n plaats.
Maar die bewaarde we voor het laatst.
Maar ons huis stond in de hoek.
En daarin waaide altijd veel troep.
Er naast was een toren huis,
En de mensen zeide daar is het niet pluis.
Maar het was een van de liefste mensen.
Zo zou je je eigen buren wensen.
Het huis is van de hand gedaan,
Ik hoop dat de nieuwe mensen het verstaan.
De bomen zijn al tientallen jaren weg.
Maar in mijn gedachten zie ik nog hoe alles was.
Het is nu een pleintje, en heel stil.
Jaren hebben we in dat huis gewoond.
Maar ik heb het nooit aan iemand getoont.
Ik heb het in gedachten mee genomen.
En in mijn eigen huis, kan ik gelukkig wonen.
Hier komt wel alles over huis en pad,
En dat geluk heb ik in mijn jeugd niet gehad,
Dus denk altijd als je over je eigen drempel stapt,
Ha, heerlijk in mijn eigen huis,en dat is dat,
HUIS,,,,,
BEA*