Mijn gedachten tollen door mijn hoofd,
Is dit het? Wat ik mij zelf had beloofd.
Het denken maakt mijn hoofd zwaar,
En alles cirkelt in het rond, en nog is het niet klaar.
Het ene heb je net verwerkt, of niet?
Omdat je het andere al weer ziet.
Komt hier dan nooit geen einde aan,
En je gedachten zoeken ruim baan.
Maar er gaat zoveel in je om,
Het op en aftellen is de som.
Maar uitkomen, is een ander punt.
Want dan komt al weer de volgende stunt.
En maar denken hoe kan dat nou,
Want er is veel ,wat ik niet wou.
Maar je gedachten keren steeds terug,
Het gaat allemaal niet even vlug.
Mijn gedachten gaan vaak heel diep,
Want dit is het leven wat ik zelf schiep.
Je hoopt op vrede met elkaar,
Maar dat is iets,,, was het maar waar.
En je gedachten nemen de vrije loop,
Om dat je denkt er is nog hoop.
En om alles op een rijtje te krijgen,
Dan moet je wel alles aan elkaar rijgen.
En de ene gedachten komt, de ander gaat,
Er is er niet een die hij overslaat.
Maar het denken maakt je moe,
En dan het verwerken ,,,,hoe.
Je wilt ook veel niet meer overdenken,
Omdat het verplichtingen zal schenken.
Maar je gedachten gaan nooit op slot,
En maakt je innerlijk soms kapot.
Er zijn gelukkig ook fijne dingen te beleven,
Want in gedachten kan je ook lachen om het leven.
En heb je dan over alles nog eens na gedacht,
Dan denk je ,,,had ik dit alles verwacht.
Niet dus,,,,,
Bea*